*

دارم خودمو ميارم بالا

خوبه كه هيشكي به هيشكي نيست

خوبه كه آدمايي كه از كنارت رد ميشن حتي نميدونن چي در درونت غلغل مي كنه

و چه خوب كه نمي شنون كه داري با خودت چي ميگي

ميمونه اونايي كه ميشناسنت

وه كه آدم اينجا چه مايه اسير مي شود

آزادي ، غم را نگفتن است

ولي مگر ميشود براي يكي اهلي شد و غم خود نگويي ؟

يه جورايي بايد از شر اونا هم خلاص شد